قرض گیرنده و بازگشت قرض
![blog](/storage/blog/45/kH_1717923049.webp)
یکی از عواملی که در ساختار انگیزشی قرض دهندگان موْثر می باشد، مربوط به بازگشت وجوه است. درواقع در صدقه، صاحبان وجوه توجهی به بازگشت وجوه ندارند بنابراین این امر در انگیزه آنها تأثیری ندارد. اما در قرض اگر وجوه به طور کامل بازگشت نکند. از انگیزه قرض دهندگان کاسته می شود. روایات تلاش دارند با توجه به بعد آخرتی و ایجاد انگیزه در قرض گیرندگان این مسئله را حل نمایند:
حدیث امام باقر علیه السلام فرمود: هر گناهی که باشد شهادت در راه خدا آن را پاک می کند، مگر قرض را که کفاره ای ندارد جز اینکه توسط بدهکار یا شخص دیگری پرداخت شود یا اینکه طلبکار از حق خود گذشت نماید. یکی از کلمات پیامبر صلی الله علیه و آله این است که فرمود: «تأخیر در پرداخت قرض توسط فرد توانمند ظلم محسوب می شود». «وسائل الشیعه. ج ۱۳ص ۹۰ »
از امام رضا علیه السلام نقل شده است که فرمود: کسی که قرض بگیرد درصورتی که تصمیم داشته باشد آن را پس بدهد، در امان خداست تا آن را اداء کند، ولی اگر تصمیم نداشته باشد آن را به صاحبش برگرداند، دزد محسوب می شود (فقه الرضا ص ۲۶۸).
پیامبر اکرم - صلی اله علیه و آله - فرمودند: کسی که قادر به پرداخت حق دیگران است. اگر طلبکار را معطل کند، در مقابل هر روز تاخیر، گناه شخص باج گیر در نامه علمش ثبت خواهد شد (امالی صدوق, ص۴۳۳).
برچسبها:
دسته بندی مقالات
آخرین دیدگاهها